Gminy obszaru

Czarny Balog

Gmina liczy około 5140 mieszkańców i jej obszar katastralny zajmuje powierzchnię 14 718 ha. Kiedy się słyszy jej nazwę, wyłania się obraz gminy otoczonej pięknymi górami, obraz leśników i drwalów, którzy troszczą się o góry z miłością oraz szacunkiem. Leśnictwo i gospodarka leśna i z tym związana produkcja drewna jest dominującym sektorem hospodarki w gmine. Innym ważnym działem oraz pracodawcem jest rolnictwo, sektor prywatny oraz nie mniej gmina sama. Gmina ma bogate życie kulturalne. Z wydarzeń kulturalnych, w których bierze gmina znaczny udział, jest ważny Festiwal karnawałowy, Dzień stromu, Przyjęcie dzieci do życia, spotkania z jubileuszami, dawcami krwi, sportowcami, Dni Katarzyńskie kultury czarnobalockiej (sł. Katarínske dni čiernobalockej kultúry), Bačovský deň (pl.Dzień Pasterza) i i. Znaczący podział na kształtowaniu świadomości kulturowej i możliwości uczenia się ma Bibioteka ogólna, czego dowódem jest też list pamiętny za wiele lat pracy dla słowackiego bibliotekarstwa. Wykorzystywanie sportowe w gminie pomagają TJ Tatran, ŠK Partizán, Klub hokejowy, Klub Biatlon, Oddział turystyki (sł.Turistický oddiel). Ważną częścią w gminie jest Wspólnota ochotnicza straży pożarnej Dobroč i Medveďov. Częścią życia społecznego są dwie parafie rzymsko-katolickie, Komunitné centrum (pl.Centrum społeczności), o. n. p., Vydra, o. n. p. ale i niezbędna Czarnohrońska kolejka, która jest wielką atrakcją dla turystów, których przeprowadzą wzdłuż całego przepływu Czarnego Hronu z Chvatimechu do przepięknego skansenu leśnego.

Bardzo ważne i w przyszłości niezbędne być może wysiłek gminy, szczególnie jej burmistrza i rządu gminy, o wykorzystanie bezzwrotnych wkładów finansowych z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej w teraźniejszości i funduszu spójności w przyszłości. Tak więc gmina otrzymała fundusze na realizację projektu „Technická vybavenosť rekreačnej zóny Čierny Balog – Urbanov vrch“ (pl. Techniczne wyposażenie strefy rekreacji Czarny Balog – Urbanov vrch), odnowiła szkołę, kotłownie w ramach stowarzyszenia gmin Bioenergia Bystricko (gmina jest członkiem Sojuszu klimatycznego), zrekultywowała i zamknęła starego wysypiska i zatrudniła terenowych pracowników socjalnych i ich asystentów. Trend progreswjny pokazujący kierunek doświadczają także projekty zgłoszone na rzecz odbudowy dróg lokalnych, budowa kanalizacji, modernizacja centrum gminy, oświetlenia ulic i inne projekty nadchodzące. Korzystanie z tych źródeł funduszy jest potrzebne do ukończenia infrastruktury w miejscowości, która jest w tej chwili jak w większości gmin kwestią fundamentalną dla przyszłość. To wszystko sprawia gmina dla ludzi, dla poprawiena oferowanych usług, pojemności do zakwaterowania, możliwości relaksu i rekreacji. Oprócz infrastruktury są dalsze problemy – dzike składowanie odpadów, które pojawiają się tu i tam, brak porządku budowlanego i wreszcie negatywne społeczno – gospodarczych zjawisk w gmine, które można ale trudno rozwiązać na poziome lokalnym.

Burmistrz: Ing, František Budovec

Závodie 2/2, 976 52 Czarny Balog

Tel: 048 / 6304 316
Fax: 048 / 6304 329
e-mail: ciernybalog@ciernybalog.sk

web: www.ciernybalog.sk


Gmina Drábsko

Gmina została założona przez hrabiego Forgáchom i zaludniona przez drwalów z Orawy w 1810 roku po rozległom drzewostanie leśnom. Przyłączyli się pasterze, furmani i póżniej wydymaczy z Kysuc i Valašska. W drugiej połowie 19 wieku powstały tutaj huty szkła, które działały w latach dwudziestych 20 wieku. Gmina się znajduje w górnej części Słowackie Rudawy Weporskie, w pobliżu źródła Rimavice w części lokalnej „Góry“ (sł. „Vrchy“). Nazwa terytorium Na Drapskie był znany nawet w 1566 roku. Jeszcze w 1920 roku należała jako miejscowość Lom nad Rimavicą. Niedługo potem stała się niezależną jako Drábsko. Mieszkańcy żywili się pracą leśną, produkcją gontu i rolnictwem skromnym. Kaplica została odnowena w 1957 roku. Zachowana architektura ludowa jest głównie w części Kysuca. W gminie jest nowo wyremontowany Centrum usług socjalnych. Napewno jest Drábsko znane dzięki tradycyjnej turystykę wiejskiej na "Marekovom dvore".

Burmistrzowa: Martina Kocová

Drábsko č. 10, 976 53 Drábsko
Telefón: 048/6180083

e-mail: obecdrabsko@gmail.com

web: www.drabsko.webnode.sk

Gmina Sihla

Gmina została założona w 1760 roku jako osada przy cesarsko – krółewskiej hucie szklanej, nowy budynek został zbudowany w 1762 roku. Nazwę otrzymała po młodym lasu świerkowym – sihlina. Huta szklana była do wynajęcia na okres dwóch lat. Z najemców byli najbardziej skuteczni Kuchynkovci w drugiej połowie 19 wieku. Najpierw było tutaj produkowano zielone wydrążone szkło, po zrekonstrukcji huty szklanej płaskie szkło. Działanie zakonczono w 1904 roku. W gminie była adminitracja leśna i w 1923 roku została zbudowana kolejka leśna na linii Hronec – Sihla. W gminie była parowa piła od połowy 19 wieku.

Gmina jest położona w górnej części Rudaw Słowackich w żródłowom obszare Kamenisty potok, w malowniczej części „Góry“ (sł. „Vrchy“) i mają zachowaną architekturę tradycyjną.

Szczególnie jest znana z hodowli słowackich hucułów, który przywrócił do gminy Klub słowackich hucułów.. Co rok jest tutaj organizowano dwie wielkie wydarzenia - "Jarmo", zawody zaprzęgów wolów i „Parada huculska“ (sł. "Huculská paráda").

Burmistrz: Stanislav Bitala

Sihla č. 73, 976 53 Sihla
Telefón: 048 / 6180 070
Fax: 048 / 6180 070
e-mail: sihla@horehronie.eu

web: www.sihla.ou.sk

www.obecsihla.sk


Gmina Muráň

Gmina została założona w 1321 roku przy majątku dworskim poniżej Zamku Murań. Murań był częścią bogatego i zaawansowanego obszaru żelaznego właściciełów murańskich, który obejmował nie tylko dziesiątki gmin w Gemery, ale także w regionie Horehronie i Spisz (sł. Spiš). Już od 1823 roku się zajmowali mieszkańcy produkcją znanej „murańskiej“ kamionki i urządzeń do produkcji warsztatu. W 1849 roku odbyła się bitwa między Muraniom i Tisovcom, w której zostali ranni powstańcy słowacki (według legendy ukrywali się ranni w Hurbanowskiej jaskini znanej też jako Brestowa na początku Hrdzavej doliny).

Urocze zakątki starego Murania mają nie tylko historyczną, ale także krajobrazową wartość i wypełniają dziś unikalną atmosferę Murania. Najstarsza część to „Majer“, z której powstała gmina w średniowieczu. „Pľac“ to niewielki plac przed Urzędem miejskim i pocztą, które jest skrzyżowaniem wobec dróg w kierunku do Rewucy (sł. Revúca), Tisovec i Červená Skala.

W 1950 roku został zbudowana stadina na Veľkiej Lúke przy Murani, gdzie były hodowane konie robocze dla leśnictwa oraz wojska i wyhodowali nową rasę krzyżowaniem hucuła z rasami fiord, faling oraz norik. W 1995 roku została uznana za hodowlu rodowodowu „norika typu murańskiego“ i od 1997 roku został ogłoszona hodowla rezerwy genetycznej „norika murańskiego“.

Gmina Murań tworzy południowy wjazd na terytorium Partnerstva. Jest położona w wysokości 394m n. p. m. i jej powierzchnia wynosi 10.315 ha. Dziś mieszka w miejscowości 1300 mieszkańców. Gmina to część Drogi gotickiej przechodzącej zabytkami historycznymi Spisza ( sł. Spiš) i Gemera – Malohontu. W gminie znajduje się poczta, restauracja i pensjonat Murań. W bufecie naprzeciwko kościoła można podziwiać się doskonałej specjalności murańskiej – nadziewane bułeczki. W zimie działa w gminie 400 metrów długi wyciąg narciarski. Przy wejściu na Ścieżkę dydaktyczną prowadzącej do Zamku murańskiego jest Centrum informacyjne Parku Narodowego Płaskowyż Murański.

Atrakcjami gminy są półdzika hodowla koni - hucułów na terenie Veľká Lúka, słynne nadziewane bułeczki murańskie lub Rodeo Murań – jeden z największych rodeo na Słowacji, od 1978 roku odbywa się co rok „Zimne przejście Płaskowyziem Murańskim”, bardzo popularny jest także „Górski duatlon” (bieganie, rowerowanie, bieganie).

Burmistrz: Ing.Roman Goldschmidt

Muráň 329, 049 01 Muráň

Tel: 058 / 4881 029
Fax: 058 / 4881 029
e-mail: obec.muran@mail.t-com.sk

web: www.muran.sk

Gmina Muránska Dlhá Lúka

Gmina znajduje się na głównej drodze łączącej Murań z Rewucą (sł. Revúca). Gmina została założona na początku 14 wieku, ale obszar był już prawdepodobnie załudniony. Nazwa wsi została udokumentowana w 1357 roku jako Hoszszu Reth, w 1435 roku jako Huzywreth, w 1551 roku jako Dlua Luka, w 1566 roku jako Muranhozzereth, w 1605 roku jako Dluha Luka alias Hozu Reth, w 1773 roku jako Muranska Dluha Luka, węgierski Murányhosszúrét, niemiecki Lange-Wiese, Langewiesen. Nazwa gminy pochodzi od rozległych pastwisk, które służyły w przeszłości Państwu Jelšavskému i od 16 wieku Państwu Murańskiemu. W 1427 roku było tutaj 29 obszarów. Mieszkańcy zajmowali się pasterwem i pracowali w tatarku i młotowni. Uciekli przed Turkami, 40 lat była wieś opuszczona. W latach 1709 – 1710 miał mór 440 ofiar. W 1828 roku miała gmina 138 domów i 1184 mieszkańców. W 19 i 20 wieku pracowali mieszkańcy w zakładach przemysłowych, rolnictwie, lasie i poszedli do prac sezonowych na Dolnú zem.

W gminie są dominującymi budynkami dwa kościoły. Kościół rzymsko-katolicki Świętego Michała Archanioła został zbudowany w 14 wieku w stylu gotickym. W 18 wieku został zremontowany w stylu barokowym. Wyposażenie wnętrza pochodzi z 19 i 20 wieku. Ewangelicki klasycystyczny kościół toleracyjny został zbudowany pierwotnie bez wieży w 1787 roku. Wieża została zbudowana w 1863 roku. Oprócz tych kościołów znajduje się w gmine roównież kaplica baptystów. Dla mieszkańców jest tutaj dom kultury, dom pogrzebowy oraz szkoła podstawowa i przedszkola, stowarzyszenie jedności emerytów, bibioteka szkolna oraz klub młodzieżowy..

W zimie można stosować wyciągi narciarskie o długości 450 m, 300m oraz wyciąg dla dzieci.. Te wyciągi mają sztuczne oświetlenie, dlatego można ich używać w przypadku dobrych warunkach śniegowych oraz pogodowych i w godzinach wieczornych. To urządzenie należy Slovmagu, sp. a. Lubenik, niestety w ostatnich latach nie były dobre warunki śniegowe. Gmina jest położona w przepięknej dolinie pomiędzy szczytami. Z północnego wschodu jest to Petrov Vrch, Radzim, Zubová, Šturmanova Hora i z południowego zachodu jest to Poľana. Z wsi jest wiele możliwości wycieczek turystycznych do natury w okolicy, jak naprzykład Lučanské, Muránska Zdychava, Korimovo ale także do odległych obszarów Zamek Murań, Veľká Lúka, Płaskowyż Murańska, Góra Przednia (sł. Predná Hora).

Burmistrz: Ing. Marek Nosko

Muránska Dlhá Lúka 111, 050 01 Muránska Dlhá Lúka

Tel: 058 / 4881 033, 0905 425 349
Fax: 058 / 4881 032
e-mail: obecmdl@centrum.sk

web: www.muranskadlhaluka.sk


Gmina Muránska Huta

Gmina jest najwyżej położoną wsią Powiatu Rewucy. W miejscu dzisiejszej wsi stała huta szklana, należąca Arystokracji murańskiej, której założenie jest datowano między latami 1652 – 1670. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi z 1691 roku. W 1828 roku miała wieś już 75 domów i 622 mieszkańców, którzy się żywili głównie pracą w lesie, ale wielu nawet po 1930 roku wędrowali jako szklarzy okien. Dominanta wsi to klasyczny Kościół rzymskokatolicki Św. Anioła stróża z 1831 roku. Do gminy należy również Przednia Góra (sł. Predná Hora), znajdująca się w malowniczym środowisku leśnim.

Można tu znaleźć były reprezentacyjny dwór Ferdinanda I. Coburga, który od 1951 roku pełni funkcję psychiatryczny zakład leczniczy. Pałac neobarokowy z przylegającym parkiem został zbudowany na początku 20 wieku. W pobliżu pałaca znajduje się drewiany dwór myśliwski Coburgovcov. Między innym można również jeździć konno na Przedniej Góre (sł. Predná Hora). Z wsi można odbywać ładne wycieczki po trasach oznakowanych w Narodowym Parku Płaskowyż Murański. Powierzchnia gminy jest rozłożona na 846 ha.

Muránska Huta leżąca w wysokości 703 m wita gości obszaru Partnerstwa z północnego wschodu w kierunku od Červenej Skaly. Dziś mieszka tutaj 200 obywateli. Wokół gminy przechodzi szlak turystyczny Rudná magistrála, która łączy miejscowości historyczne zajmujące się wydobycim i przetwarzaniu minerałów kruszcowych.

Burmistrz: Ing. Robert Ševčík

Muránska Huta 2, 049 01 Muráň

Tel: 058 / 4494 124
Fax: 058 / 4494 124
e-mail: muranskahuta@stonline.sk

web: www.muranskahuta.ocu.sk


Gmina Muránska Lehota

Znajduje się w południowej części Łańcucha Rudaw Słowackich. W 1427 roku jest wymieniona w tym obszarze wieś Kisilswa - Malá Ješava. Wieś zaniknęła pod koniec 15 wieku. Gmina Muránska Lehota jest udokumentowana na piśmie w 1453 roku pod nazwą Lehota, została założona na podkładzie prawa wołoskiego na terytorium Państwa Jelšavského. Od 16 wieku stała się częścią majątku właściciełów Zamku Murań.

Wieś leży na południowym skraju mikroregionu Płaskowyż Murański w wysokości 388 m. W gminie jest obecenie 101 domów i 245 mieszkańców na powierzchni 789ha.

Mieszkańcy się zajmowali w dużej mierze hodowlą owcy. W 19 wieku żywili się także górnictwem węglowym, pracowali w młotowni i produkowali gonty. Na początku 20 wieku pracowali w lesie, zajmowali się kowalstwem, tkactwem i wikliniarstwem. We wsi znajduje się kościół rzymsko-katolicky Narodzenia Maryi Panny z 1826 roku, ozdobiony ręcznie rzeźbionymi posągami nieznanych mistrzów.

Przez gminę przechodzi znaczka turystyczna Cesta Márie Széchy (pl. Droga Maryi Szehy), łączącej zamki Fiľakovo oraz Murań, ku której wiąże się jedna z najbardziej romantycznych opowieści Średniowiecza słowackiego o „Murańskiej Wenus“ (sł. Muránska Venuša).

Burmistrz: Miloslav Marčák

Muránska Lehota 83, 049 01 Muráň

Tel: 058 / 4882 031
Fax: 058 / 4882 031
e-mail: obecmurlehota@stonline.sk

web: www.muranskalehota.webnode.sk


Gmina Michalová

Leży w krańcu kotliny breznianskiej w dolinie potoku Rohozná. Wysokość w środku wsi jest 590 m n. p. m., na powierzchni 585 – 1195 m n. p. m. Dziś mieszka w wsi Michalová 1370 mieszkańców i jest wejściem do Mikroregionu Płaskowyż Murański od północnego zachodu.

Obszar, na którym leży gmina Michalová należał kiedyś miejscu Brezno. Powstanie wsi według dostępnych źródeł jest wymieniony do 1788 roku, ale nie jest dokładnie określeny. Niektóre źródła wskazują na lata 1750 do 1760. W tym okresie Węgiersko-królewski skarbiec bański, cytuję: „macę“ w obszarach lokalnych. To „macanie“ zostało ukorowane sukcesem, bo w bliskich górach odkryto złoża dużej ilości rudy żelaza. Dlatego w 1795 roku został wybudowany wielky piec „Maša“, który znajdował się na miejscu dzisiejszego kościoła rzymskokatolickiego. Z tego wielkiego pieca produkowano 2000 ton surowej rudy żelaza i działał do 1877 roku. Po otwarciu Huty żelaznej w Podbrezowej jej działalność znajdowała się w stagnacji, i doszło do jej całkowitego zniknięciu. W czasie powstania wielkiego pieca została założona wieś, z której rozwinęła się Michalová. Pierwotni mieszkańcy pochodzili częściowo z Niemiec, Węgier, Włoch i póżniej osadnicy z byłego powiatu Zvolen.

Michalová powstała jako osada w pobliżu kopalni rudy żelaza i wielkiego piecu. Nazwa gminy zmieniała się stopniowo z nazwy Michalowa (1786), Michalovo (1799) po dzisiejszu nazwu Michalová. W 19 wieku zajmowała się większość mieszkańców pracą w lesie, w tatraku lokalnom i w firmach w okolicy.

Przetwarzanie rudy żelaza pokazują odkrycia na obszare gminy, jako są miejsca, w którym się spalało drewno, które wykorzystywano przy produkcji surówki hutniczej. Ponadto są tutaj składowiska ładnie kolorowego gruzu, która została wywieziona jako produkt uboczny z wysokego pieca. Oprócz wydobywania rudy żelaza się wydobywała w obszarze gminy w latach 1938 – 1950 także ruda manganowa, która została przetwarzana elektrolitycznie w Bańskiej Bystrzycy. Historia miejscowości Michalová jest już od powstania gminy nierozlącznie polączena z wielkim piecem.

O tym, że wieś ​​została założona na podkładzie istnienia wielkiego pieca, świadzą lokalne nazwy ulic, np. Trosky, po której była wywożona szlaka. Ulica Hrable została nazwana po miejscu w strumieniu, w którym pływało drewno bukowe i zbierało się w miejscu, gdzie produkowano węgiel drewniany. Ulice Horný rad i Dolný rad były zlokalizowane w pobliżu wielkiego pieca, gzdie mieszkali czołowy pracownicy, którzy wyemigrowali z Niemiec i austriackiej części Monarchii Habsburskiej, to są najstarsze części wsi.

Po usunięciu pieca w 1877 roku zatrudnili się mieszkańcy w okolicy w firmach Železiarne (pl. huta żelaza) Podbrezová i CSM Tisovec (pl. mechanizmy drogowe i budowlane), w inżynierii wytwarzania, leśnictwe i przemysłu drewnom. Obecnie zajmuje się społeczność innymi formami wynagrodzenia i to na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw w sektorze usług oraz rozwój turystyki, zwłaszcza turystyki wiejskiej. Rośną pensjonaty i nowe domy, gdzie jest możliwość prytawnego zakwaterowania. W pobliżu gminy zbudowany jest mały wyciąg narciarski i prierwszy Eurosalaš (pl. szałas) słowacki. W centrum wsi oprócz kościoła i dzwonnicy znajduje się – urząd miejski, centrum medyczne, księgarnia, poczta, hotel z restauracją i schroniskiem, pizzeria, pub, sklep spożywczy i piekarnia. Stylowe pokoje dla odwiedzających oferuje domek Rogalko. Dla mieszkańców lub turystów wsi służy pociągowe lub autobusowe połączenie z Brezno lub z Tisoveca.

Michalová znajduje się w pięknym otoczeniu Słowackich Rudawach, na granicach Parku Narodowego Płaskowyż Murański, gdzie turyści będą bardzo zadowoleni. Co rok odbywa się tradycyjny bieg sylwestrowski.

Burmistrz: Ing. Terézia Tisovčíková 0903 561 808

Trosky 1, 976 57 Michalová

Tel: 048 / 6199 157
Fax: 048 / 6189 910

e-mail: oumichalova@stonline.sk

web: www.michalova.sk

Gmina Pohronská Polhora

Początki historii gminy sięgają do 1786 roku, kiedy z jedenaściu osad Górnej Orawy (sł. Horná Orava) przychadzają na terytorium dzisiajszej wsi pierwsi osadnicy zajmujący się hodowlą owiec, drwalstwem oraz furmaństwem. Za pierwszu zmiankę pisiemną o wsi uważany jest zapis w kronice parafialnej, który przyniosł pierwszy gospodarz duchowy proboszcz polhorskiej, ksiądz pijarski Štefan Fidray.

Przyjazd osadników był przedmiotem wniosku Żupy Gemerskiej i Zvolenskiej, który został przedłożony do sejmu w Preszburgu. Obszar pomiędzy miastami Brezno i Tisovec był niezamieszkałny. Mniej więcej w środku drogi stała gospoda murowana oraz schronisko dla zwierząt i furmanów – „halaš“. Ta gospoda z chroniskom została zbudowana przez miejsce Brezno w 1726 roku. Częste napady zbójeckie pasażerów, którzy transportowali różne towary i pieniądze z Gemera do Zvolenia i w przeciwnym kierunku przez przełącz Zbojská została władza zmuszona do tego, że została tutaj założona osada. Była najmlodzą osadą miejsca Brezna i administracyjnie została wydzielena do niego w 1888 roku. Swoją nazwę dostała prawdepodobnie od nazwy Oravská Polhora, skąd przybili również pierwsi osadnicy.

Pierwotnym zatrudnieniem pierwszych mieszkańców Polhory było rolnictwo, drwalstwo i furmaństwo. W 1880 roku została zbudowana w gminie tartak parowy i w 1890 roku tartak w Kubickiej i tzw. Dubáreň, która przetwarzała korę drzew. Zmodyfikowaną korę stosowano również na produkcję rzemieniów skórzanych. W tych działaniach znaleźli zatrudnenie także mieszkańcy Polhory. Na życie wsi miało także wpływ budowa linii kolejowej Brezno – Polhora w 1895 roku i jej kontynuacja do Tisovca w 1896 roka.

Dominantą dzisiejszej wsi jest klasyczny kościół Św. Michała zbudowany w 1808 roku z dzwonnicą, która została wybudowana w 1843 roku. Jest znany dzięki swojej wyjątkowej dekoracji z owoców jesiennich i obrazów z materiałów naturalnych, która odbywa się co rok pod koniec września podczas święta św. Michała. Religijna szkoła rzymsko-katolicka była pierwsza drewniana, póżniej murowana, dokładny rok jej budowy nie jest znany. Atrakcją jest stary cmentarz polhorski, w którym występuje więcej niż 100 żeliwych krzyżów, które były produkowane w Zlievareň Hronec (pl. odlewnia żeliwa) na początku 20 wieku. Jest to najbardziej rozległe występowanie tych krzyżów na Hornom Pohroniu jest zapisane w Centralnym rejstru zabytków na Słowacji.

W wsi żyje 1718 mieszkańców i dzielnica jest rozlożona na obszarze 3773 ha. Najniższe położony punkt doliny jest dolina Liesková (600 m n. p. m.) i jest najwyższym punktem 1441 m. Szczyt Fabowa Hala (sł. Fabova hoľa), który jest także najwyższym szczytem Mikroregionu Płaskowyż Murański. Gmina żyje z bogatego kulturalnego i społecznego życia. Tu jest centrum kulturalne i hostel turystyczny, w budynku urzędzie miejskim jest ustanowiona historyczna ekspozycyja życia i tradycji lokalnych mieszkańców.

Jest punktem wyjściowym dla znaków turystycznych na Fabowu Halu (sł. Fabova hoľa) i Klenovský Vepor. W przełączy Zbojská, gdzie przechodzi Rudna magistrala (sł. Rudná magistrála), znajduje się obszar rekreacyjny znany organizowaniem kolonii dla dzieci.

Burmistrzowa: Mgr. Hyacinta Tyčiaková

Hlavná 62, 976 56 Pohronská Polhora

Tel: 048 / 6199211
Fax: 048 / 6189367

e-mail: polhora@ppolhora.sk

web: www.ppolhora.sk



Miasto Tisovec

Położono jest w doline rzeki Rimawy – tworzy południowe wejście do Płaskowyża Murańskiego. Dzięki ludności 4360 mieszkańców i katastrem na obszarze 12343 ha należy do mniejszych miast. Nazwa pochodzi od drzewna tis, który tu miał w przeszłości bogate zastępienie. Najstarsze zaludnienie lokality Tisovec mieści się w okresie epoki brązu. Pierwsza pisemna wzmianka o Tisovcy znajduje się w dokumencie węgierskiego króla Karola Róberta wydana w 1334 roku. Status miejsca uzyskał Tisovec na przełomie 15 i 16 wieku.

Miasto było znane coroznymi Jarmarkami w Tisovcy. Ważnym źródłem ludności w średniowieczu było górnictwo. Korzystane były tutaj metale szlachetne – srebro, złoto, rudy żelaza i wapienia. Częste wojny i spustoszenia przeszkadzały rozwoju górnictwa, dlatego szukali mieszkańcy także inne żródła dochodu. Żyzne łąki i doskonałe postwiska były na nich dobrym warunkiem rozwoju górnictwa, pasterstwa, hodowli bydła i owiec. Historia Tisovca związana jest z wieloma ważnymi osobowościami słowackimi (Clementis, Daxner, Vansová, Pavol Jozefy i inni).

Panoramu miasta tworzy obręcz gór wapiennych. Szczyt Vrch Hradová z pozostałościami starego zamku słowiańskiego i ścieżka edukacyjna i pachnąca z endemitem Wawrzynekiem murańskim. W okolicy są doskonałe warunki do uprawiania turystyki pieszej, kolarstwo, jazdna konna, jazda na nartach, paragliding. Z miasta wychodzą 2 ścieżki edukacyjne – do Hradovej i Tŕstia

Tisovec jest centrum kulturalne i społeczne mikroregionu Płaskowyż Murański. W budynku ratuszu na piętrze jest muzeum historii Tisovec i jego okolicy, w lokalnej księgarni znajduje się Centrum informacji turystycznej. Co rok miasto organizuje Dni miasta Tisovec, w lutym organizuje pochód parady karnawałowej z muzyką i pożegnianie basa i trzy razy w roku ożywowana jest tradycja Jarmarków w Tisovcy. Co rok odbywa się w Tisovcy międzynarodowa impreza Off Road, lub K źródłu Rimawy.

Burmistrz: Ing.Peter Mináč

Nám. Dr. V. Clementisa 1, 980 61 Tisovec
Tel: 047/5493 236
Fax: 047/5493 286
e-mail: mesto@tisovec.com

web: www.tisovec.eu


logo hucul logo Narodny park logo Muranska planina logo Vydra logo Salas Zbojska logo Klaster Horehronie
logo regionalny operacny program logo europska unia
Projekt ten jest współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego funduszu
rozwoju
„Inwestujemy w waszą przyszłość“

Ta strona została zrealizowana w ramach projektu „Magistrala hucułska – klaster ruchu turystycznego na powierzchni Płaskowyż Murański – Czarny Balog“ pod patronatem gminy Czarny Balog | Oświadczenie o przetwarzaniu danych osobowych
Liczba podejść: 90519
Copyright © Magistrala huculska 2012, wszelkie prawa zastrzeżone
Deklaracja dostępności | Webdesign by ŽP Informatika s.r.o.